NAZ ve NİYAZ

 

İnsanoğlu duayı istemek olarak görür. İstemek kula yakışır elbet, fakat o gözyaşıyla olay değişir. "Sevenin sevdiğinden istemesine" döner. Orada biraz naz vardır.

 

Gönül şöyle seslenir Rabbine:

"Ya Rabbi, ben seni o kadar seviyorum ki; kıyma bana. Ben seni o kadar seviyorum ki; lütfet bana. Ben seni o kadar çok seviyorum ki; ayırma beni senden."

​

Bu bir nazdır, niyazdır.
 

Naz ile niyaz zaten yapışık ikiz gibidirler. Niyazın hakikisinin içinde naz; nazın hakikisinin içinde niyaz vardır.

​

Aykut TOSUN