TENCERE-İ GÖNÜLDEN

​

Bir Tasavvufî Yemek Tarifi

​

Malzemesi:

Bir avuç Niyet-i Hâlis
İki kaşık Sabır
Bir tutam Şükür
Üç damla Gözyaşı
Yeterince Tevekkül
Bir çimdik Hizmet
Bolca Muhabbet
Bir miktar Sükût
Ve ölçüsü olmayan Aşk

​

Hazırlanışı:

Evvela gönül tenceresini iyice temizleyiniz. İçinde “ben” kalmışsa onu usulünce ayıklayınız. Zira benlik ateşe dayanmaz; fakat ateşi de en çok o harlar.

Tencereye bir avuç Niyet-i Hâlis koyunuz. Üzerine iki kaşık Sabır ilave ediniz. Sabırsız pişen yemek nefsin yemeğidir; sabırla pişen ise gönlün lokmasıdır.

Ardından bir tutam Şükür serpiştiriniz. Şükür az gelirse nimet ağırlaşır, çok gelirse dahi gönül taşımaz. Onun ölçüsü, nimetin sahibini görmektir.

Üç damla Gözyaşı ekleyiniz. Fakat mümkünse kimse görmeden… Çünkü gözyaşının en makbulü, yanağa değil Hakk’a düşendir.

Şimdi ateşi Tevekkül ile yakınız. Kısık ateşte ağır ağır pişiriniz. Acele etmeyiniz. Çünkü “hemen olsun” diyen nefsin, “olduğu kadar” diyen Hakk’a teslimiyeti eksiktir.

Pişmeye yakın bir çimdik Hizmet katınız. Çok koyarsanız gösteriş kokusu verir; az koyarsanız gönül doymayabilir. En güzeli, yaptığınızı unutacak kadar koymaktır.

Sonra bolca Muhabbet ilave ediniz. Muhabbetin ölçüsü yoktur. Çünkü aşk ölçülmez; ancak aşkta ölçüsüzlükten sakınılır.

En son üzerine biraz Sükût serpiniz.

Kapağını kapatıp bir müddet bekleyiniz.

Bu esnada kaşığı elinize alıp “Ben pişirdim.” demeyiniz.

Çünkü bu yemeğin aşçısı siz değilsiniz. Siz yalnızca ocağın başında bekleyen bir hizmetkârsınız.

Yemek piştiğinde ilk lokmayı kendinize ayırmayınız. Bir muhibbana, bir garibe, bir gönül ehline ikram ediniz.

Eğer yiyen “Eline sağlık.” derse, “Estağfirullah, aşçı ben değilim.” deyiniz.

Eğer “Ne güzel olmuş.” derse, gülümseyip susunuz.

Çünkü bu sofrada aşçı görünmez, nimet görünür; kul görünmez, ikram görünür.

Yemeğin adı:

Benliksiz Aşk Yemeği

Pişirme süresi:

Ömür boyu.

Ateşi:

Nefs-i emmâre.

Karıştıranı:

Hâl.

Tuzu:

Sabır.

Tatlandıranı:

Muhabbet.

Son dokunuşu:

Teslimiyet.

Ve unutmayınız:

Gönül tenceresinde pişen lokmanın lezzeti dilde değil, hâlde anlaşılır.

Afiyet-i ruhaniye olsun.

Aykut TOSUN
06.10.2026