"Elif'ten indi gece, sırra büründü cihan, Ay secdeye kapandı, sustu akıl, durdu lisan.
Bir kul çıktı yokluğa, varlık yandı, kül oldu,
Aşk dedi: "Gel ey Habîb," yol açıldı, yol oldu.
Burak değil, aşk bindi; mekân düştü aradan, Bir adım Mescid-i Aksâ, bir adım öte.."
